Na 11 jaar voorzitterschap en totaal 43 jaar vrijwilliger bij de Harddraverijvereniging neemt Tom afscheid en draagt zijn voorzittersfunctie over aan Henk van Dongen.
Op de drukbezochte ledenavond blikt Tom terug op een geweldige tijd binnen zijn geliefde vereniging. Onderstaand kun je de speech van Tom teruglezen.
Afscheidsspeech Tom Rooijakkers
Mijn eerste uitvoerende taken voor onze vereniging stammen uit 1979. De organisatie van een tafeltennistoernooi. En als je het naar het zin hebt en je steekt je hoofd boven het maaiveld uit dan volgt er meer. Veel meer. Waaronder de eindredactie en opzet van ons programmaboekje en het secretariaat van de maandagavondspelen.
Dat resulteerde uiteindelijk in een bestuursfunctie in 1998 met als taakpakket de maandagavondspelen en onze vaartocht gehandicapten. Enorm veel enthousiasme en gezelligheid heb ik daarin meegemaakt en gevoelt hoe dankbaar vrijwilligerswerk kan zijn.
Het toenmalige bestuur vormde geen uitzondering met alle voorgaande besturen. Het bestond uit mensen met allemaal hart voor de zaak. In de vergaderruimte boven in de gewoonste zaak werden mooie plannen gesmeed en na afloop geklaverjast.
Het was ook een periode dat de vergaderruimte nog donkerbruin kleurde van de sigarenrook en alle communicatie verliep nog via papier. Dat klinkt als honderd jaar geleden. De rook is heden ten dage opgetrokken en papier is voor het merendeel naar de achtergrond gedrongen. Het verbruik van een alcoholische versnapering is ongeveer gelijk gebleven.
Ook mijn gezin vond het prachtig dat ik een bestuursfunctie had. De woensdagmiddag en avond werd op en rond de kermis met het gezin en vrienden gevierd. Met gretigheid werd gekeken naar het jaarlijkse pakketje van kermiskaartjes. Met een big smile werden ze getoond aan de vriendjes en vriendinnetjes. “Hoe kom je daaraan”, werd dan met een licht jaloerse blik gevraagd. “mijn vader is de baas van de kermis” was dan steevast het stoere antwoord.
De afgelopen 11 jaar had ik de rol van voorzitter. Het was voor mij een hobby, het zorgde voor ontspanning door inspanning. Ontspanning omdat wij als vereniging een prachtige ploeg van vrijwilligers hebben die zich jaarlijks met verve inzetten om een feestweek neer te zetten die klinkt als een klok.
Een belangrijk hoogtepunt voor mij persoonlijk heb je zojuist kunnen meemaken de erkenning van onze draverij als immaterieel erfgoed. Een middag paardensport op de mooiste baan van Nederland. Een rijk bezit voor Lisse!
Ook de ontvangst van onze kermisexploitanten vind ik altijd een bijzondere gebeurtenis. Traditioneel en laten zien en merken dat je de mensen achter de kermisorganisatie waardeert. Daardoor ook functioneel want onze kermis is er altijd een van 3 dagen ongedwongen gezellige lol.
De afgelopen 2 jaar….. het waren zeker niet de gemakkelijkste. Vergaderen via beeldscherm zeker als noodmaatregel een goed bruikbaar alternatief. Soms een vergadering bij mij thuis. Ik zal je de details besparen, maar ze waren 1,5 meter lang gezellig.
Ook kwamen soms alternatieven voorbij om beeldscherm evenementen te organiseren. Gezelligheid via een beeldscherm, ik heb er persoonlijk niet zoveel mee. Het hoefde ook niet. Gelukkig zijn we met inzet van vele enthousiastelingen in staat geweest om zoveel mogelijk evenementen op het allerlaatste moment toch door te laten gaan.
Als je zo’n lange tijd betrokken bent is het helaas onvermijdelijk dat je ook trieste gebeurtenissen moet meemaken. Het ontvallen van collega bestuursleden, oud-collega’s en medewerkers doet pijn. Zonder uitzondering prachtige mensen die letterlijk tot het allerlaatste moment actief waren en enthousiasme hebben getoond voor onze vereniging.
In het afgelopen jaar is mij meerdere malen gevraagd waarom ik ervoor kies om in een jubileumjaar te vertrekken. Ik was aan de beurt om herkozen te worden en dat doe je met intentie voor 3 of 4 jaar extra bestuursjaren dat vond ik niet meer reëel. Maar mijn belangrijkste argument is dat ik elk HDV jaar ervaar als een jubileumjaar. Elk jaar weer slagen wij erin met elkaar als Lissenaren een groots feest te organiseren en met elkaar te beleven, een groots feest waarbij de voorbereidingen voor het nieuwe jaar de dag na kortebaandraverij alweer starten.
Dat doen we, dat doe ik, omdat het organiseren met elkaar een ontzettend leuke hobby is. En toch vertrek ik. Plaats maken voor nieuwe mensen die ook vanuit een bestuur rol een aantal jaren kunnen genieten van onze vereniging.
“Hoe voelt dat nu, na zo’n lange tijd te gaan vertrekken” is mij ook regelmatig gevraagd. Als je al zo lang verknocht bent met een vereniging zou je kunnen denken “sodemieter straks zitten anderen met hun tengels aan MIJN vereniging”. Zo dacht ik natuurlijk niet. Beste mensen ziedaar een ploeg van 7, en ik beveel u van harte aan er zo dadelijk een ploeg van 11 van te maken. Het zijn gedreven enthousiaste collega’s, met het HDV-hart op de juiste plaats.
Deze 11 mensen vormen een uitstekende ploeg om het estafettestokje, dat al 150 jaar door bevlogen voorgangers wordt doorgegeven, aan te pakken, voort te zetten en weer aan te reiken aan een toekomstige ploeg. Een toekomstige ploeg die ongetwijfeld al aan het warmlopen is en al meehelpt bij de organisatie van diverse evenementen. Want zo gaat dat bij ons al 150 jaar lang.
Ik wil bij deze mijn collega’s, en daarmee bedoel ik ook de 4 nieuwe kandidaat-bestuursleden die hebben zich in het afgelopen jaar al van hun beste kant laten zien, bedanken voor de zeer plezierige samenwerking.
Ik wil alle medewerkers bedanken voor hun steun en hulp, vaak levenslange steun en hulp, dat zegt heel wat over de onderlinge banden binnen onze vereniging.
Ik wil jullie als leden, als deelnemer, als oud-collega, als publiek bedanken voor alle jaren van actieve en enthousiaste deelname. Ik wil het gemeentebestuur, personeel en ondersteunende diensten, sponsors, horeca en bedrijven bedanken voor hun medewerking en actieve bijdrage. Dank ook mijn collega’s van de kortebond, NDR en zusterverenigingen. Ga zo door met elkaar en met ons immaterieel erfgoed. Dank ook de fantastische kermisorganisatie.
Het is omgevlogen…ruim 42 jaar vrijwilligerswerk voor onze vereniging. Ik kijk terug op een fantastische tijd. Vrijwilligerswerk, hoe leuk is dat.
Mijn HDV hart gaat nooit verloren. Natuurlijk blijven we elkaar zien en blijf ik met jullie genieten van onze vereniging.
Dankjewel en het ga jullie goed!!
Tom Rooijakkers
